Niespodzianki w górach

Nie wszystko da się przewidzieć przemierzając górskie szlaki. Już trochę widziałam, sama też trochę przeżyłam i wiem z doświadczenia, że życie potrafi płatać różne figle,  a jeśli już chodzi o góry to niewiele mamy tu do powiedzenia. Czasem jest bowiem tak, ze dobre buty, niezłe sprzęty, które mamy przy sobie, choćby były ze złota to i tak nic nam nie pomogą. Zawsze powtarzam,że najlepsze co nas wybroni w różnego typu sytuacjach nie do przewidzenia to odszkodowanie i głowa na karku. 

Czy ktoś na przykład spotyka się z ściąganiem drzew w centrum miasta? Zasadniczo nikt nie zauważy konia, traktora czy stara ciągnącego za sobą wiekowy konar drzewa? Na górskim szlaku jest to sytuacja dość często spotykana i w takiej sytuacji również należy zachowywać ostrożność jeśli chce się bez pomocy GOPR-u dość do górskiego schroniska. Nigdy nie odsuwamy się poniżej drogi jaką są ściągane drzewa. To potężna siła, która czasem może wymknąć się z pod kontroli a wiadomo, że w górę nie poleci. Nie dawno byłam świadkiem kłótni furmana z turystą, który był oburzony, że podczas ścinki drzew zostały zniszczone borowiki. No cóż praca jest pracą a borowiki odrosną w przyszłym roku, ale wyobraźnia Tego turysty pewnie nie będzie nigdy działała jak należy. 

Pisałam już kiedyś o tym jakie buty w góry ale jak, które sprawdzają się podczas burzy czy w terenach podmokłych też należy wiedzieć. Tutaj jak to mówi młodzież "rządzą" wycieczki szkolne. Nie jestem pewna czy to wina nieodpowiedzialnych nauczycieli, nieroztropnych rodziców czy też naiwności młodych ludzi ale trampki czy sandały są tak popularne jak kiedyś gumy turbo. Idzie sobie taki nastolatek w pięknych trampkach, nadchodzi burza i co się okazuje? Że trawa jest śliska a idąc po skałach można się nieźle przejechać.

Powtarzałam i zawsze będę powtarzać, że nie ma lepszego sprzętu asekuracyjnego niż własna głowa pełna zdrowego podejścia do życia

Co robić w gdy dzieci zarządzają bunt?

Każdy górski traper mający pociechy czasem musi zmierzyć się z wyzwaniem jakim jest bunt młodego pokolenia i chwilowa potrzeba odpoczynku. Wiadomo przecież że dzieci szybciej się męczą i nie są tak wytrzymałe jak dorośli, czasem po prostu się zmęczą i w góry nie zaciągnie się je wołami. Zatem nic na siłę, nie ma co się szamotać i walczyć z wiatrakami jeśli schroniska górskie po prostu znudziły się maluchowi, trzeba mieć jednak nadzieję, że to nie trwała skłonność ;]

Ja na przykład z moją bratanicą na początku jej przygody z górami gdy miała zaledwie cztery lata zabierałam ją na szlaki górskie w Ustroniu. Sprawa tam jest na tyle prosta, że  szlaki tam nie są specjalnie trudne a jeśli i to się znudzi to w zamian miasto oferuje moc atrakcji właśnie dla dzieci. Mnie najbardziej spodobał się park linowy pod schroniskiem na Równicy. Dealing with bailiffs. Wspaniałe miejsce bo nie dość, że nie jest to atrakcja powszechna jak np. basen- który również znajduje się i w tym mieście- dlatego dziecko z radością podejmie się wyzwania aby zrobić coś nowego.

Oprócz parku linowego mamy jeszcze do dyspozycji wspomniany wcześniej basen, korty tenisowe, boiska sportowe, amfiteatr (a nóż uda się nam załapać na jakąś imprezę :) Moim zdaniem nie ma co warto czasem zwrócić uwagę na potrzeby naszych dzieci i nie stawiać sobie zbyt wygórowanych celów, zwłaszcza że szlaki górskie nie zarosną z dnia na dzień a schroniska jak stały to zapewne jeszcze postoją.

Bez odwiedzenia dentysty ani rusz

Przed wybraniem się na dłuższą wędrówkę warto odwiedzić różnych specjalistów, którzy pomogą nma dobrze przygotować się do wyprawy. Bo jeśli nagle podczas wspinaczki odezwie się nasz bolący ząb? Wtedy stomatolog warszawa może być za daleko, aby nam pomóc... Ale kto to właściwie jest stomatolog?
Stomatolog, znany również dentysta w Luksemburgu i Szwajcarii, jest wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia do wykonywania zawodu dentysty (lub stomatologia, termin zależy od jednego kraju do drugiego). Jest on często nazywany "dentysta" dla wygody. Uzyskał doktorat z chirurgii stomatologicznej, traktuje wrodzonych i nabytych chorób jamy ustnej, zęby, dziąsła, szczęk i miejscowych tkanek.
Mimo, że większość stomatologów mają aktywności zawodowej, mogą skorzystać w usług szpitalnych w stomatologii i stomatologii, w praktyce prywatnej, w tym uprawiania cięższe konstrukcje takie, że operacjeprywatna praktyka, trudno pomieścić.Znaczna część lekarzy stomatologów są również pracownicy, lub w prywatnej praktyce lub w strukturze (ubezpieczenie zdrowotne, ubezpieczenie społeczne, a szpitale oczywiście).

Patronką dentystów jest Apolline.
Dentystyczna fobia nazywa się stomatophobie (Starożytny grecki στόμα, stomia, "usta" i φόβος, Phobos "strach, lęk").
Większość zabiegów i operacji przeprowadzanych przez dentystów są wykonywane w znieczuleniu miejscowym, ale duża część z nich jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym (w tym oderwanie od zębów mądrości zawarte usuwanie dużych torbieli szczęk , łagodne guzy, do realizacji opieki i ekstrakcje zębów w fobii dzieci itp.) .. Zaniepokojeni pacjenci mogą być przepisywane leki przeciwlękowe, otrzymują sedacji przez łagodny środek uspokajający gazu typu tlenku azotu, który może uniknąć znieczulenia ogólnego. Hipnoza i autohipnozy są również używane.

Górskie szlaki na które nie wrócę za darmo...

Pewnie nie wypada czegoś takiego w ogóle mówić bo niechybnie narażę się na szykany i miano niegodnej spacerowania po górskich szlakach. Jednakowoż są miejsca, których unikam w swojej wędrówce z kilku prostych powodów zupełnie, lub prawie zupełnie nie związanych z górami. Jedyne czemu są one w pewien sposób winne to to, że są za dobre dla egoistycznych ludzi.

Jakoś tak się już dzieje, że często odwołuję się do wyobraźni człowieka i tego co ma pod czaszką bo góry jak stały tak jeszcze postoją niewiele w sobie zmieniają. Zawsze są stałe w swoim podejściu do człowieka, wymagają i nie godzą się na połowiczności. Człowiek jednak wiąż się zmienia i coraz to w inny sposób zaskakuje. 

O śmieciach już pisałam, o nierozwadze i lekkomyślności również. Dziś powieszę się na krosowcach i innych wyjcach leśnych. Co najgorsze nie jest to cichy sport. Nie bez kozery zazwyczaj stadiony do jazdy żużlowej są na uboczu i mają dodatkowe wyciszenia. Nie cierpię na tym tylko ja, ponieważ póki co na szczęście spotykam takich ludzi w kilku stałych miejscach ale najbardziej cierpią na tym zwierzęta, które zdezorientowane uciekają ze swoich kryjówek często pozostawiając swoje młode. To nie wymyślone przeze mnie historyjki tylko relacje wielokrotnie przytaczane mi przez leśników i myśliwych.

To jeden z powodów przez które raczej już nie wrócę np na Błatnią w okolicach Bielska, to jedno z ulubionych wypadów krosowców, których ja najzwyczajniej w świecie mam dość. Może to i egoistyczne myślenie, bo faktycznie mi to przeszkadza ale chyba są dla nich jakieś ograniczenia? Czy są zupełnie poza prawem? I nic nie można zrobić w sprawie ich wszędobylstwa?!

Padać nie przestaje....

Zrozumiałam, że może faktycznie za dużo wymagałam gdy prosiłam o słoneczny weekend majowy by zrobić małe okrążenie po schroniskach górskich w Ustroniu. Nawet udało mi się pogodzić z tym, że słońce przysłoniły chmury i padał ulewny deszcz. Kolejny długi weekend związany z Bożym Ciałem już mnie trochę załamał, bo miałam zaostrzony apetyt na Małą Fatrę na Słowacji. Była już zebrana ekipa, transport, plecak tylko czekał żeby go spakować i ruszyć przed siebie...

Deszcz! Nawet nie deszcz a ogromna ulewa od miesiąca psuje mi notorycznie plany. No na miły Bóg! Nie jestem z cukru i mam niezły sprzęt ale Mała Fatra w deszczu to przeczy zdrowemu podejściu do chodzenia po górach takiego hobbysty jak ja. No właśnie i po raz kolejny odwołuję się do samoświadomości. Na własnym przykładzie, co z tego że mam niezły i wypróbowany w wielu okazjach sprzęt skoro fizycznie mogę w pewnym momencie paść. Bo czym innym jest sytuacja w której burza, ulewa ZASKAKUJE nas na górskim szlaku a czym innym świadoma decyzja, że nie odkładamy ostrego podejścia w trudnych warunkach, które utrzymują się od dłuższego czasu!

Ciekawi mnie co inni traperzy myślą na ten temat. Czy zew przygody jest silniejszy czy może kojące krople deszczu najlepiej sprawdzają się za okienną szybą przy dobrej podróżniczej książce, czy filmie odkładanym już od dłuższego czasu?

 

Czy długi weekend w górach się opłaca?

Górskie szlaki w Polsce należą do jednych z najbardziej przedeptanych w Europie. My po prostu lubimy chodzić po górach i to jest fakt. Tylko pytanie rodzi się czy lubimy to dla samych gór i ich majestatu, tudzież pokonywania siebie, czy też może po to by stanąć sobie pod tabliczką z nazwą i wysokością góry, zrobić zdjęcie a potem zamieścić na jakimś portalu społecznościowym?!

Nikogo nie oceniam, nie jest to moim zadaniem ale czasami po prostu już nachodzi mnie pewien rodzaj frustracji gdy widzę eleganckie panie w sandałkach zdążające do schroniska. No jak tak można?! Z drugiej strony krzywdę robi tylko sobie. Cóż zrobić na głupotę nie ma rady.

 Jest jeszcze jeden minus masowego przemierzania górskich szlaków: śmieci. Tacy  niedzielni wędrowcy, noszą w plecakach wszystko. A jak już dojdą i zjedzą posiłek mistrza pod postacią coca coli, chipsów, soczków i innych szmerów bajerów. Oczywiście takie opakowanie bez zawartości nagle staje się niemożliwie ciężkie i niezbędne jest opróżnienie plecaka gdzieś opodal ścieżki. Oczywiście niesienie tych śmieci do schroniska absolutnie nie wchodzi w grę.

Żałuję bardzo, że leśniczy tak nieskutecznie- jeśli w ogóle- łapią takich śmiecąch delikwentów.
Z tej prostej przyczyny nie lubię chodzić po górach podczas długich weekendów. Nie mogę patrzyć jak ludzie nie potrafią uszanować przyrody, która nie jest przecież ich własnością ale pełni tu raczej rolę gospodarza!

Wakacje z plecakiem

Zawsze podziwiałam ludzi, którzy świadomie i dobrowolnie decydują się na spędzenie czasu wakacji w sposób aktywny. To piękna inicjatywa, zwłaszcza jeśli idzie o aktywne wakacje z plecakiem, który waży od 25 kg a czasem i więcej. Z takim plecakiem na górskich szlakach bywa fantastycznie!

To trochę tak jak wakacje nad polskim morzem, niby wszystko super ale pogody nie przewidzisz. Może się okazać, że trafimy na idealną pogodę ale bywa i tak, że cały tydzień będzie padać i mamy przysłowiowy klops. Trekingi w górskich schroniskach nie schną jakbyśmy tego oczekiwali, rzeczy w plecaku w pewnym momencie też przemokną. Nic tylko zejść ze szlaku i wrócić do domu...

Tak właśnie postąpiła by większość ludzi, ale turyści górscy to mocni zawodnicy. Jak to mówią ruska stal nie do zdarcia. Czasem chodzi o to by pokonać siebie, pokazać innym, że dało się radę choć kłody pod nogi były dość solidne. Oczywiście jak to zwykłam już mówić wszystko z głową. Jeśli np. idziemy już trzecią dobę w deszczu, czujemy, ze nasz organizm jest na skraju wyczerpania to wiadomo, że trzeba sobie dać choć dzień w schronisku na regenerację. Bywa, że i takie chojrakowanie bywa bardzo zgubne. Historia zna mnóstwo takich przypadków. 

Miało być o wakacjach a wyszło jak zwykle, przepraszam. Oczywiście życzę wszystkim pięknej pogody, lekkiego wietrzyku, pięknych widoków ze szczytów gór i niech nas prowadzi dobry duch Klimka Bachledy i innych dobrych przewodników!